Mijn Hoya 'Naughty Noel' staat in bloei.
Dit is de echte Hoya myrmecopa.
Na vele discussie's op het Net over de Hoya sp. 25 of Hoya myrmecopa is men er toch achter gekomen dat dit 2 verschillende Hoya's zijn.
Hoya myrmecopa is een recent beschreven soort die onder verzamelaars voorkomt onder de naam Hoya sp. IPPS 8840 en IPPS 8841. Hoya myrmecopa is een kleine Hoya met eenvoudige bladeren en kleine bloemen, die op elk moment van het jaar gewillig bloeit.
Myrmecopa, betekent "mierholte". De plant kreeg deze naam omdat hij uit een gat in de stam van een boom en op de takken groeide. Deze holtes werden ook bezet door mieren.
Hoya myrmecopa is een van de gemakkelijkst groeiende Hoya's, bloeiend op zeer jonge leeftijd. Hoya myrmecopa lijkt erg op Hoya brevialata, maar is gemakkelijk te onderscheiden, zelfs als het niet bloeit: de bladeren zijn veel groter in omvang.
De auteurs van de publicatie gaven aan dat Hoya myrmecopa werd gevonden op een bergkalksteenrug die de noordwestelijke oever van het Posameer in de regio Sulawesi, Indonesië vormde. Als u op dit punt stopt met lezen, kunt u besluiten dat u voor Hoya myrmecopa kalk aan de grond moet toevoegen. Maar dat is niet waar. De plant werd gevonden op een boom waarop hij als epifyt groeide, de wortels van deze boom groeiden in kalksteen. Hoya myrmecopa werd gevonden uit een holte in een boomstam. De hoya had geen contact met de grond. De naam Hoya myrmecopa impliceert dat de holte van deze boom ook de thuisbasis was van een grote kolonie mieren. De afvalproducten van mieren zitten vol met mierenzuur. Er wordt van uitgegaan dat bijna alle Hoyas zich goed voelen bij het groeien in een omgeving waarvan de zuurgraad (pH-factor) varieert van 5 tot 6, d.w.z. dat de grond licht zuur is. (naar Christine Burton)
Hoya heuschkeliana yellow en pink bloeien tegelijker tijd.
Hoya heuschkeliana komt uit een zeer beperkt gebied van de Filipijnen: de laaglandregenwouden aan de voet van Mount Bulusan (Luzon). Deze hoya is vernoemd naar de heer Dexter Heuschkel, een fervent plantenverzamelaar en vice-president van Manila Memorial Gardens
Hoya heuschkeliana is een gemakkelijk wortelende, snelgroeiende variëteit die in het licht moet worden gehouden zonder direct zonlicht. Onder ideale omstandigheden vormen zich bloemschermen in elke bladknoop.
Vorig jaar een stek van Allis overgenomen.
Er zaten vorig jaar in december 8 knoppen aan, 1 voor 1 vielen ze er af.
Er bleef er eentje over.
Deze Hoya komt van Borneo (Brunei, Kalimantan, Sabah ehet schiereiland Maleisië en Sumatra.
Hoya lasiantha dankt zijn naam aan: lasio - ruig (Latijn) en anthos - bloem (Latijn).
Hoya lasiantha is relatief recent zeldzaam in de teelt, maar heeft zich zeer snel verspreid onder Hoya verzamelaars als een gemakkelijk bloeiende variëteit. Hoya lasiantha wordt vaak verward met Hoya praetorii. Ze lijken erg op elkaar, maar bij Hoya lasiantha zijn de grotere bloemen bleker van kleur. Hoya lasiantha bloeit het hele jaar door, meerdere keren op dezelfde steel.
Mijn Hoya calycina bloeit weer eens.
Er zitten nog veel knoppen aan, afwachten of ze doorzetten of eraf gaan vallen.
Hoya calycina is een soort die gelijkenis vertoond met Hoya australis en Hoya albiflora, voornamelijk vanwege hun schijnbaar vergelijkbare bloemen. Het verschil is het meest merkbaar bij Hoya australis: een inwendig gladde bloemkroon en een veel grotere hoofdkroon; en van Hoya albiflora: met een gebogen bloemkroon.
Mijn Hoya sp. aff. thomsonii staat in bloei.
Ik kreeg deze Hoya vorig jaar als een stekje van Allis Stolt.
Dit is het zusje van de Hoya thomsonii (white form)
Hoya thomsonii komt oorspronkelijk uit India en de Himalaya. Het is te vinden op rotsachtige kliffen langs beken in bergachtige delen van het noordwesten van Thailand, in Myanmar (Kachin en Shan staten). Het werd voor het eerst verzameld door de heren J. D. Hooker en T. Thomson in het Khasia-gebergte. Hoya thomsonii is vernoemd naar een van de verzamelaars van T. Thomson.
Hoya thomsonii bloeit voornamelijk in de winter (november-december) en opent veel bloemschermen tegelijkertijd. De bloemen zijn behaard, 2 cm in diameter, kristallijn wit, met een kruidig aroma. De lobben van de bloemkroon zijn iets naar voren geduwd. Wanneer er veel bloemenparaplu's tegelijk open staan, kan de geur opdringerig zijn. De bloei duurt ongeveer drie weken.
(alweer) een mooi stukje in de Hoyatelegrafen (nr. 4, 2023), het blad van
The Swedish Hoya Society.
Deze Hoya 4 jaar geleden als een stekje gekregen van Eddy.
Hoya aldrichii is een van de 18 soorten van Christmas Island, Australië, waar het in overvloed groeit op de kustterrassen van het eiland. Deze Hoya is vernoemd naar kapitein Aldrich, commandant van het hydrografische onderzoeksschip Egeria in dienst van Her Majesty's Armed Forces, die Christmas Island in 1887 bezocht.
In 1995-1996 wees mevrouw Chris Burton Hoya aldrichii toe aan de subsectie lactisuccus. Een karakteristieke vertegenwoordiger van deze onderafdeling is Hoya pottsii, en het is waarschijnlijk de meest talrijke groep van vergelijkbare soorten. Lange tijd is gesteld dat Hoya aldrichii synoniem is met verschillende andere soorten, waaronder Hoya cinnamomifolia en Hoya pottsii, maar het heeft tot op de dag van vandaag zijn eigen naam behouden.
Deze Hoya gekocht in Duitsland.
Er zijn 2 vormen van Hoya chlorantha, een typisch met groene; de andere, Hoya chlorantha var. tutuilensis met lilarode bloemen. Tutuilensis werd in 1980 door de Ted Green in de Amerikaanse handel geïntroduceerd als Hoya betchei, en werd ongeveer 10 jaar onder deze naam verkocht. De Hoya chlorantha werd pas veel later in de handel gebracht.
Hoya betchei is echter een verkeerde benaming voor deze variëteit en is er niet synoniem mee. R. Schlechter was de auteur van Physostelma betchei. Toen het geslacht Physostelma werd verplaatst naar het geslacht Hoya, werd Physostelma betchei, Hoya betchei. Schlechter baseerde de Hoya betchei op een ongenummerd exemplaar van de E. Betche. Het exemplaar van het Schlechter-type gaat vergezeld van bloemen en gedetailleerde schetsen van afzonderlijke bloemdelen. De bloemkroon van Hoya betchei-bloemen is klokvormig, dicht behaard van binnen. De kelkbladen zijn volledig verdeeld tot aan de basis van de vruchtbladen, glad. Hoya chlorantha is heel anders dan dit exemplaar. De bloemkroon is wijdverbreid. Het binnenste van de bloemkroon is bedekt met dunne, maar veel langere haren. Het belangrijkste verschil is dat de kelkbladeren aan de basis niet gescheiden zijn.
Een andere naam voor deze Hoya is: Hoya filiformis (zegt men)
Deze Hoya in Zweden gekocht,
Deze Hoya is gevonden in Mindoro, Filipijnen.
Deze Hoya behoort tot het Alagensis complex
zie: Alagensis complex.
Deze Hoya gekocht in oktober 2023 op MP.
Hoya pentaphlebia is genoemd naar de vijf nerven in het blad, die opvallend zichtbaar zijn.
Penta = vijf
Phlebia = nerven/aderen
Hoya pentaphlebia is gevonden in de Cauagan Vallei op het eiland Samar in de Filipijnen, ook werd deze Hoya gevonden op de eilanden Mindoro, Mindanao en Biliran.
De bloem ruikt naar citrus.
Deze Hoya in Zweden gekocht.
Hoya pimenteliana werd gekweekt door de heer Blas Hernaez in Casaguran, provincie Quezon, Luzon.
Hoya pimenteliana is vernoemd naar de Filipijnse botanicus Reynold B. Pimentel.
Hoya pimenteliana is een klimmende, sterk vertakte Hoya met een slanke stengel. De stengels zijn groen, met de leeftijd worden ze ruw, met schubben, en krijgen ze een lichtere kleur, kaal, rond, 0,02 cm in diameter. In vochtige omstandigheden vormen zich langs luchtwortels.
Via een tip van Tinie gevonden bij Intratuin in Leeuwarden, een koopje, 8,99 euro.
Gekocht als Hoya australis outer variegated.
De nieuwe naam voor deze Hoya is Hoya australis 'Blondie'
Ik heb deze al eens gehad, maar doodgegaan aan de wolluis.
Mijn Hoya sp. aff. burtoniae bloeit voor de vierde keer dit jaar.
Hoya sp. aff. burtoniae is vernoemd naar Christine M Burton, een beroemde Amerikaanse hoya-ontdekkingsreiziger. Haar bijdrage aan het begrip van de bestaande taxonomie van het geslacht Hoya is van onschatbare waarde. Door haar inspanningen werden veel Hoya's, die veel voorkomen bij hobbyisten en verzamelaars, geïdentificeerd en de juiste naam gegeven.
Hoya sp. aff. burtoniae lijkt erg op de wijdverspreide Hoya DS-70, maar is qua bloemstructuur en bladvorm toch een andere soort.
De bladeren van de Hoya sp. aff. burtoniae zijn extreem donker, bijna zwart, soms met donkere roestrode of paarsrode randen, 2,5 tot 12 cm lang en ongeveer 3 cm breed. De bladeren van Hoya DS-70 zijn een paar tinten lichter, de kleur olijfgroen. Ook heeft hij soms donkere, roestrode bladranden. De bladeren van Hoya sp. aff. burtoniae zijn plat, met uitzondering van de uiterste rand van het blad, die naar binnen draait, en een zeer zwakke longitudinale depressie in het midden van het blad bij de bladsteel. De bladranden van Hoya DS-70 zijn ook gekruld aan de randen, maar iets groter dan die van Hoya sp. aff. burtoniae. De bladeren zijn niet plat. Ze buigen vaak in het midden en bij het bekijken van de plaat in dwarsdoorsnede is te zien dat het midden boven de naar beneden hellende zijkanten van de plaat is opgeheven. De bladeren van Hoya DS-70 hebben zichtbare nerven. Ze zijn van dichtbij goed te zien. De bladeren van Hoya sp. aff. burtoniae hebben geen zichtbare nerven. Bij beide variëteiten zijn de bladeren en stengels zacht behaard, maar de beharing van Hoya sp. aff. burtoniae is zachter en gladder, fluweelachtig, delicater dan die van Hoya DS-70, waarvan de beharing vrij stijf is.
Als ze bloeien, is het verschil nog duidelijker. De bloemen van Hoya sp. aff. burtoniae zijn groter, 1,1 cm in diameter, de lobben van de bloemkroon zijn weggedraaid en hun kleur ligt dichter bij roze dan bij rood. De bloemen van de Hoya DS-70 zijn merkbaar kleiner van formaat, met een roestige geelrode kleur.
Deze Hoya vorig jaar in Zweden gekocht.
Vandaag staat hij in bloei.
Hoya burmanica is een soort die temperaturen tot 0°C verdraagt. In Vietnam groeit hij in vochtige groenblijvende bossen, heel anders dan de omgeving van Myanmar, waar hij groeit in open beboste gebieden die uitdrogen tijdens het droge seizoen. In het Natma Taung National Park (Myanmar) is het een van de meest voorkomende Hoya's op het niveau van 1500-1800 m boven zeeniveau.
SV = Stenasa Varberg
Hoya 'Ricardo' is een X tussen Hoya vitellina x Hoya deykeae.
Hij is genoemd naar Ric Morier
SS staat voor Surisa Somedee
Deze Hoya gekocht in Zweden.
Deze Hoya in Zweden gekocht.
Deze soort werd op 1 juni 2013 verzameld door M. Kidyoo in de provincie Chiang Mai, Chai Prakan District, op een hoogte van 1050 m boven de zeespiegel. Het werd ook gevonden in 400 in Myanmar (Kachin State) in een meestal vochtig groenblijvend bos op karstrotsen.
De soort kreeg de naam 'rostellata' vanwege de gelijkenis van de bladpunt met de snavel van de vogel. Voor de publicatie stond deze hoya bekend als Hoya sp. Humming Bird.
