Hoya papaschonii
Mijn Hoya wayetii bloeit.
Hoya wayetii werd in november 1989 gevonden door Maximo Wayet op weg naar het dorp van zijn vrouw ten noorden van Baguio in de provincie Quirino. Het is gelegen in de hooglanden van het noorden van Luzon, Filipijnen. Maximo Wayet was een arbeider en werkte tot aan zijn pensionering voor professor Juan V. Pancho.
Zoals de meeste Filipijnse variëteiten van hoi, geeft Hoya wayetii de voorkeur aan een hoge luchtvochtigheid. De belangrijkste voorwaarde voor een goede groei van Hoya wayetii is de structuur van de grond: deze moet arm en los zijn. De grond moet altijd matig vochtig zijn, maar niet de hele tijd vochtig om wortelrot te voorkomen.
Mijn Hoya obovata staat in bloei, nu met 2 bloemen.
Deze plant werd gevonden op Butung Island, gelegen nabij het zuidoostelijke deel van Sulawesi, Indonesië. Hoya obovata komt voor in Indonesië (Sulawesi), India, Thailand en Fiji.
Hoya obovata is een snelgroeiende, klimmende hoya. De bladeren zijn dik, vlezig, rond zonder zichtbare nerven. De kleur van de bladeren is rijk groen, met willekeurig verspreide lichte stippen. De bladeren zijn 6 - 8 cm in diameter.
Mijn Hoya heuschkeliana (Pink) staat in bloei.
Mijn Hoya lockii staat in bloei.
Deze soort werd gevonden in centraal Vietnam (Thua Thien - Hue Province, Luoi District, Huong Nguyen Municipality, op een oude breedbladige groenblijvende boom in een gemengd bos, op een hoogte van 1.000 m boven zeeniveau). Het groeit meestal in de zonnige delen van het bladerdak van het bos op een hoogte van 10 - 20 m boven de grond en daarboven.
Hoya lockii is vernoemd naar de Vietnamese botanicus professor Phan Ke Loc.
Hoya lockii bloemen zijn overdag bijna geurloos en 's avonds erg geurig. Ze stoten 's nachts een sterke chocoladesmaak uit.
De enige plaats in Vietnam die tegenwoordig bekend staat als zijn natuurlijke habitat verslechtert als gevolg van ontbossing, wegenbouw en andere menselijke activiteiten. De soort is uiteraard zeer zeldzaam en staat slechts bekend als één kolonie van minder dan 50 volwassen exemplaren. Daarom is er een suggestie dat Hoya lockii moet worden beschouwd als een ernstig bedreigd ras (CR) volgens de IUCN Rode Lijst Categorieën en Criteria (IUCN, 2010, versie 8.1).
Hoya lockii lijkt op Hoya multiflora, die ook in Vietnam groeit. Beide soorten zijn vergelijkbaar in de aanwezigheid van rechte, niet-klimmende stengels, evenals vergelijkbaar in adervorming, vorm en grootte van bladeren.
Hoya lockii verschilt echter duidelijk van Hoya multiflora doordat het in alle delen van de plant behaard is, behalve het bladblad en de kroon van de bloem, evenals de aanwezigheid van parelwitte bloemkroonblaadjes.
Hoya camphorifolia IML1868 of Hoya sp. MRT1868.
Hoya camphorifolia is een inwoner van de Filipijnse eilanden. De typesoort werd gevonden door Dr. Warburg in Centraal Luzon, het grootste eiland van de Filipijnen.
Zoals de meeste Filipijnse Hoya's heeft Hoya camphorifolia veel water, losdoorlatende grond en een goede drainage nodig. Hoya camphorifolia is een ideale variëteit om binnenshuis te kweken, het is gemakkelijk te kweken, het bloeit gemakkelijk.
Deze Hoya gekocht van Kim.
Ook dit is weer een Hoya uit het Verticillata complex
Mijn Hoya davidcummingii doet het weer geweldig.
Vol met bloemen, en nu maar wachten op gele bloemen, wie weet.
Mijn Hoya bicolor staat in bloei.
Deze lijkt heel veel op (is) de Hoya incrassata.
Na enig zoekwerk is dit dus ook een Hoya incrassata:
Prachtige bloem in mijn Hoya sp. Ban Ngong Ngoy (Hoya carnosa (red)).
Deze Hoya heeft Carnosa bladeren en Pubicalyx bloemen.
Vandaag een Hoya papaschonii overgenomen, een prachtige plant, die nu bloeit
en met wel 20 zaadpeulen.
Hoya papaschonii is vernoemd naar de verzamelaar en liefhebber van Hoya's.
Mr. Papaschon Chamwong, beter bekend in kleine kringen van verzamelaars onder het pseudoniem Kew Hoya.
Hoya papaschonii is bekend uit slechts twee collecties in Betong District, provincie Yala, Zuid-Thailand. Het werd verzameld in een groenblijvend bos, waar het groeide als een epifyt. Het verspreidingsgebied, het aantal is momenteel onbekend. Hoya papaschonii is qua groeiwijze vergelijkbaar met Hoya multiflora
Deze Hoya gekocht via MP
Het is een hybride van Aleyagarden.
Een prachtige X met hele mooie bladeren.
IR = Irian Jaya (provincie in Indonesie)
Deze Hoya gekocht van Kim.
Deze Hoya wortelde snel en heeft nu 4 peduncles.
Ook dit is weer een Hoya uit het verticillata complex
Nadat ik vorig jaar een (grote) stek van deze Hoya had gekocht in Zweden, stond er nu een grote plant te koop bij Currlin.
Hoya isabelchanae is vernoemd naar Isabel Claire Chan Yuen Ching, de jongste dochter van Elisabeth Chan, een Singaporese beschermvrouwe van botanisch onderzoek en een tuinman die geïnteresseerd is in hoyas.
Deze Hoya sp. 25 gekocht bij Currlin.
Deze Hoya lijkt veel op een Hoya myrmecopa.
Hoya myrmecopa subsp. kapatalanensis, named by D. Kloppenburg. I origionally got this plant with the name Hoya sp 25. It was first found in 2007 in the Philippines. (Michael Dahms)
I would describe Hoya myrmecopa as having an elliptic leaf shape and Hoya sp 25 as having lanceolate leaves. The pedulcles differ as well, with myrmecopa's being a short 1cm long while Hoya sp 25 develops many 7cm long peduncles and flowers readily. (Michael Dahms)
Volgens Sutthisak Sanghkakom is de corona en de groeiwijze anders dan een myrmecopa, tevens zijn de bladeren anders, deze lijken meer op de bladeren van een Hoya loherii.
Hoya myrmecopa:
Hoya myrmecopa is een recent beschreven soort die in verzamelaars voorkomt onder de naam Hoya sp. IPPS 8840 en IPPS 8841.
Hoya myrmecopa is een middelgrote Hoya met eenvoudige bladeren en kleine bloemen, die op elk moment van het jaar gewillig bloeit. Geeft de voorkeur aan kleine potten en schaduw van direct zonlicht.
De naam, myrmecopa, betekent "mierenhol". De plant kreeg deze naam omdat hij uit een gat in de stam van een boom en op de takken groeide. Deze holtes werden ook bezet door mieren.
Hoya myrmecopa is een van de gemakkelijkst groeiende Hoyas en bloeit op zeer jonge leeftijd. Hoya myrmecopa lijkt erg op Hoya brevialata, maar het is gemakkelijk te onderscheiden, zelfs als het niet in bloei staat: de bladeren zijn veel groter.
De auteurs van de publicatie wezen erop dat Hoya myrmecopa werd gevonden op de kalkstenen bergketen die de noordwestelijke oever vormt van het Posameer in de regio Sulawesi, Indonesië. Als u op dit punt stopt met lezen, kunt u besluiten dat het voor Hoya myrmecopa noodzakelijk is om kalk aan de grond toe te voegen. Maar dit is niet waar. De plant werd gevonden op een boom waaraan hij groeide als een epifyt, de wortels van deze boom groeiden in kalksteen. De naam Hoya myrmecopa impliceert dat de holte van deze boom ook de thuisbasis was van een grote kolonie mieren. De afvalproducten van mieren zitten vol met mierenzuur. Er is een aanname dat bijna alle Hoya's zich goed voelen om te groeien in een omgeving waarvan de zuurgraad (pH-factor) varieert van 5 tot 6, d.w.z. de grond is licht zuur.
